Η τηλεκπαίδευση ήρθε για να μείνει!

 

Η τηλεκπαίδευση ήρθε για να μείνει!

Αδιαμφισβήτητα η εκπαίδευση βρέθηκε στο επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος κατά το ξέσπασμα του Covid-19 και της οικονομικής κρίσης που ακολούθησε. Προκειμένου να περιοριστεί η διάδοση της πανδημίας, εφαρμόστηκαν μέτρα μερικής η ολικής αναστολής της λειτουργίας όλων των εκπαιδευτικών μονάδων και αναδείχθηκε ως τότε προσωρινή λύση η εφαρμογή της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης με την υποστήριξη των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και των Επικοινωνιών (ΤΠΕ). Σε επίπεδο Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, οι εκπαιδευτικοί κλήθηκαν να εντάξουν στο διδακτικό σχεδιασμό ψηφιακά περιβάλλοντα και πρακτικές ηλεκτρονικής μάθησης, προκειμένου να διασφαλιστεί παρ’ όλες τις δυσκολίες η συνέχιση της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Συγκεκριμένα στη χώρα μας έγινε αξιοποίηση της σύγχρονης και ασύγχρονης εκπαίδευσης σε όλες τις τάξεις της πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και σε αυτό το εγχείρημα συμμετείχαν αρχικά μόνο όσοι εκπαιδευτικοί το επιθυμούσαν, ενώ από το Σεπτέμβριο του 2020 η τηλεδιάσκεψη κατέστη υποχρεωτική με σκοπό την κάλυψη της διδακτέας ύλης σε περίπτωση οποιουδήποτε είδους έκτακτης ανάγκης. Πολύ σημαντικό αποτελεί το γεγονός ότι ιδιαίτερα το πρώτο διάστημα εφαρμογής της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, παρά τις δυσκολίες οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί συμμετείχαν διατηρώντας κυρίως την πεποίθηση ότι τη δεδομένη στιγμή η εξ αποστάσεως εκπαίδευση αποτελούσε το μοναδικό τρόπο διατήρησης της επαφής με τους μαθητές και τους υπόλοιπους συναδέλφους και γενικότερα ο μοναδικός τρόπος διατήρησης της εκπαιδευτικής διαδικασίας στο σύνολό της.  Παράγοντες όπως η έλλειψη γνώσεων και ψηφιακών δεξιοτήτων εκπαιδευτικών και εκπαιδευόμενων, ελλείψεις σε εξοπλισμό και γενικά σε υλικοτεχνική υποδομή λειτούργησαν ανασταλτικά στην επιτυχή εφαρμογή της. Τέλος η απουσία ουσιαστικής επαφής σε συνδυασμό με τεχνικά προβλήματα όπως οι διακοπές στον ήχο ή στην εικόνα και η αδυναμία σύνδεσης στο διαδίκτυο δυσχέραινε ακόμα περισσότερο την ομαλή διεξαγωγή της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Όπως γνωρίζουμε και από τη βιβλιογραφία ένας σημαντικός πυλώνας της εξ αποστάσεως εκπαίδευση αποτελεί το κατάλληλα διαμορφωμένο εκπαιδευτικό υλικό, το οποίο αντικαθιστά σε ένα μεγάλο μέρος τον εκπαιδευτικό και διδάσκει ασύγχρονα τους απομακρυσμένους εκπαιδευόμενους. Όπως είναι λοιπόν φυσικό η απότομη μετάβαση από τη δια ζώσης στην εξ αποστάσεως διδασκαλία δεν έδωσε τα απαραίτητα περιθώρια παραγωγής κατάλληλου διδακτικού υλικού για κάθε βαθμίδα, το οποίο να μπορεί να ανταποκριθεί στις τρέχουσες ανάγκες και απαιτήσεις και έτσι η διδασκαλία συνέχισε να υλοποιείται μέσω των σχολικών εγχειριδίων. Με τον καιρό παρόλα αυτά και ύστερα από απόφαση του Υπουργείου Παιδείας ξεκίνησαν ταχύρυθμες επιμορφώσεις των εκπαιδευτικών αναφορικά με τρόπους βέλτιστης χρήσης ψηφιακών εκπαιδευτικών περιβαλλόντων μάθησης, τρόπους εύρεσης χρήσης και επαναχρησιμοποίησης ψηφιακού υλικού το οποίο να μην παραβιάζει τα πνευματικά δικαιώματα και τρόπους ενσωμάτωσης στη διδασκαλία τεχνικών ενίσχυσης της συμμετοχής των εκπαιδευομένων στη μαθησιακή διαδικασία.

Κοινή παραδοχή αποτελεί το γεγονός ότι παρότι οι πρακτικές αυτές εφαρμόστηκαν κατά τη διάρκεια της υγειονομικής κρίσης αναμένεται να αφήσουν ισχυρό αποτύπωμα στη μετά Covid εποχή, καθώς θα οδηγήσουν στη μετάβαση σε πιο αποκεντρωμένα, πολύμορφα, ανοιχτά και αυτόνομα περιβάλλοντα εκπαίδευσης, τα οποία θα εξοπλίζουν τους εκπαιδευόμενους με τις απαραίτητες γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες που απαιτούνται στη σύγχρονη ψηφιακή κοινωνία.